Temsil yetkisi

11. Hukuk Dairesi         2014/7350 E.  ,  2014/9951 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ 01/04/2014

NUMARASI 2014/124-2014/64

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.04.2014 tarih ve 2014/124-2014/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, küçük hissedar olduğu P.E Hizmetleri ve Yayıncılık Ticaret Ltd. Şti. adına tescilli markaların, şirket büyük hissedarı ve yetkili temsilcisi olan davalı A.. E.. tarafından 1,00 TL karşılığında diğer davalı olan eşi N.. E..’a satma girişiminde bulunduğunu, oysa markaların değerinin 1 milyon TL’den fazla olduğunu ileri sürerek şirket adına tescilli olan markaların büyük hissedar A.. E.. tarafından, davalı N.. E..’a devrinin önlenmesini, devir olması halinde devrin iptaline ve yeniden şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamı uyarınca davacının adı geçen markalar üzerinde doğrudan kişisel mülkiyet hakkının bulunmadığını, temsil yetkisi olmaması sebebiyle de şirket adına ve lehine dava açmasının mümkün olmadığı, talebin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 626, 629 ve 630. maddeleri çerçevesinde incelenmesi yetki ve görevinin aynı Kanunun 5. maddesi uyarınca ticaret mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalılardan N.. E.. ile dava dışı şirket arasında düzenlenen marka devir sözleşmesinin geçersizliği talebine ilişkin olup, 556 sayılı KHK'nın 71. maddesi uyarınca davaya bakmak mahkemenin görevi dahilindedir. Bu itibarla, mahkemece davanın esasına girilmek gerekirken, görevsizlik karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı veklinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.