6102TTK Türk Ticaret Kanunu

Cezai Şart

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2008/12542 E. 2010/2434 K. ·

Kısmen onandı, kısmen bozulduKesinlik belirsiz

★ Emsal

Mahkemenin nitelemesi:

Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
cezai şart karar verilmesine yer olmadığına

Gerekçe

Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda cezai şart alacağına ilişkin istemin bozma dışı bırakıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, bağışla ilgili istemin ise bağışlandığı iddia edilen eşyaların davalı envanterine kayıtlı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Benzer Kararlar

Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.

  • Sözleşmenin İptali

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2008/9132 E. 2010/396 K.

    Ortak:

    Sonuç: İncelediğiniz kararda Kısmen bozma ↔ benzerinde Bozma🔶 iki emsal

    Farklı:

  • Cezai Şart

    Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2008/12543 E. 2010/3419 K.

    Ortak: · Cezai Şart

    Sonuç: 🔶 iki emsal

    Farklı:

Karar metni

Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster

11. Hukuk Dairesi         2008/12542 E.  ,  2010/2434 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.04.2008 tarih ve 2007/318-2008/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalıya bağlı okul müdürlüğü arasında personel maaşlarının banka aracılığı ile ödenmesi konusunda protokol ve taahütname imzalandığını, anılan protokol hükümleri uyarınca ödeme yapıldığını, protokolün süresi dolunca ödenen meblağın iade edilmeyeceğinin kararlaştırıldığını, ancak protokolün süre dolmadan ihlal edildiğini illeri sürerek, bağış olarak verilen ekipmanlar karşılığında 450,00 TL ile 1.664,39 TL cezai şartın temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, devlet ihtiyaçlarının Devlet İhale Kanununa göre karşılandığını, protokol ve taahütnamenin geçerliliğinin bulunmadığını, hiç bir memurun devleti borçlandırıcı işlem yapamayacağını, davacının kendi kusuru ile sözleşmenin sona ermesine neden olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda cezai şart alacağına ilişkin istemin bozma dışı bırakıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, bağışla ilgili istemin ise bağışlandığı iddia edilen eşyaların davalı envanterine kayıtlı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı Hazine olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 04.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynak: https://6102ttk.com/karar/1013688900 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz

Bu sitedeki içerik bilgilendirme amaçlıdır; hukuki görüş veya tavsiye değildir. Resmî metin için mevzuat.gov.tr esastır.