Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2010/13811 E.  ,  2012/5095 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/03/2010 tarih ve 2006/306-2010/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı Fortisbank A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ........., Ltd. Şti. arasında '............,Fuarı Stant Projesi' adı altında tasarım yapılması konusunda anlaşmaya varıldığını, bu bağlamda davalıya tasarımı sunduklarını, kendilerine projenin kabul gördüğünün 5.000 USD ödeme yapılacağının belirtildiğini, ancak sonradan müvekkilinin bilgisi dışında 16-19 Şubat 2006 tarihleri arasında düzenlenen........,2006 Fuarında davalı bankaca kullanıldığını ileri sürerek, 2.000 USD maddi ve 2.000 USD manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 5.000 USD'na yükseltmiştir.

Davalı ........,AŞ. vekili, fuarda kullanacakları stant konusunda davalı firma ile anlaştıklarını, kendisine stand bedelinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı..........., Ltd. Şti. vekili, davacıdan stant konusunda proje istediklerini, ancak maliyetinin yüksek olması nedeniyle bundan vazgeçtiklerini, fuarda başka bir tasarımın kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının stant tasarımının eser mahiyetinde olduğu, fuarda benzerinin izinsiz olarak kullanıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.000 USD maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı .........., AŞ. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacıya ait tasarımın 5846 sayılı FSEK hükümleri uyarınca eser olduğunun ve izinsiz olarak kopyalanmak suretiyle kullanıldığının tespit edilmiş olmasına, 5846 Sayılı FSEK 54. maddesinde, mali bir hakkı veya kullanma ruhsatını devre yetkili olmayan kişiden iktisap eden kişinin iyiniyetli olsa bile himaye göremeyeceğinin belirtilmiş bulunmasına göre, davalı Fortisbank AŞ vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak; dava, fuar stant tasarımının izinsiz kullanılmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalı... Ltd. Şti.‘nin cevabi ihtarnamesinde 3.000 USD sözleşme bedelini kabul ettiği gerekçesiyle anılan miktar yönünden maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir. Oysa, uyuşmazlığa konu maddi tazminat istemi bakımından öncelikle davacı tarafın 5846 Sayılı FSEK 68 veya 70. maddelerinden hangisine dayalı mali haklar tazminatı talep ettiği hususu açıklattırılacak, davacı tarafın talebine göre, davaya konu telif tazminatı miktarı bilirkişi marifetiyle belirlenip, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, davalı... Ltd. Şti.‘nin cevabi ihtarnamesinde bildirdiği miktar üzerinden maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Fortisbank AŞ. vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 302,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.