Marka hakkına tecavüz

11. Hukuk Dairesi         2008/9962 E.  ,  2010/1015 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2008 tarih ve 2007/195-2008/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1995 yılından beri pek çok ülkede ve Türkiye' de çeşitli sınıflarda yer alan emtialar için "CASA" ibaresinin tescilli olduğunu, mobilya ve aksesuarı sektöründe önde gelen tanınmış bir şirket olarak bilindiğini, davalının ihtarnameye rağmen "CASAFULLIA" ibaresini emtialarda reklam ve tanıtım vasıtalarında kullandığını, iltibas yarattığını ileri sürerek, davalı eyleminin marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespiti, durdurulmasını, önlenmesini, bu ibarenin emtialar üzerinden ve tanıtım vasıtalarından kaldırılmasını, 10.000,00 YTL manevi tazminatın faiziyle tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendisine ait firmasının ev dekorasyon konseptini çağrıştıran "CASAFULLİA HOME & OFFİCE" ibaresini kullandığını, davacı firma modellerini çağrıştıran bir ürün pazarlamadıklarını, mağaza dış cephe tasarımının ve tabelasının farklı renk ve grafik içerdiğini, firmasının iç mimarlık, proje uygulama, dekorasyon ve mobilya alanında faaliyet gösterdiğini savunarak, davanın reddini isetmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalının "CASAFULLIA HOME&OFFİCE" şeklindeki kullanımının genel izlenim yazılış, görsel ve işitsel yönlerden farklı olduğu, davacının "CASA" markası ile bağlantılı olduğunun düşünülemeyeceği, "CASA" kelimesinin,İtalyanca ve İspanyolca' da "ev" anlamına gelen anonim bir sözcük olduğu, bu ibareli pek çok markanın yurt içinde ve dışında tescilli bulunduğu, davalının iç mimar anlamına gelen "İNTERİOR ARCHİTECTURE" ibaresini de beraber kullandığı, davalının ürün üretmediğini ve yalnızca mağaza adı olarak anılan ibaresi kullandığına ilişkin 16.08.2007 tarihli oturumdaki beyanına davacıcnın itiraz etmediği, davacının bir markasının metal işleme hizmetleri ile eğitim ve öğretim hizmetleri alanında üç markasının ise emtialar için ticaret markası olarak tescilli olduğu, davalının ürün üretmediği ve hizmet alanlarının da davacı ile farklı olduğu, davacının markasının tanınmış marka olmadığı, markaların yazılış kullanış tarzları ve yazı karakterleri itibariyle markaya tecavüzün olmadıı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi, davacı markasının davalının emtiaları üzerinden ve tanıtım vasıtalarında kaldırılması, manevi tazminat ve hükmün ilanı istemlerine ilişkindir.

Davalı yan, ihtara cevabında ve davaya yanıt dilekçesinde mobilya tasarım, satış, imalat ve uygulama hizmetleri de verdiğini savunmuş olup, mağaza dış cephesindeki tabelada yazılı ibarelerden "CASAFULLİA" ibaresinin diğerlerinden daha büyük punto ile yazıldığı görülmektedir. Bu ibaredeki "CASA" kelimesi ile davacının tescilli markası ve unvanının ilk kelimesi olan "CASA" ibaresi görsel, işitsel ve koligrafik olarak aynı olup, vurgu bu ibare üzerinde odaklanmaktadır. Diğer ilaveler ayırt edicilik sağlamaya ve vurgu sözcüğünün etkisini kaldırmaya yeterli değildir. Davacının üçü ticaret, biri hizmet markası olan markalarından 06.10.2005 tarihinden itibaren 10 yıl için tescil edilmiş olan 165644 nolu markasının 11,20 ve 21 nci sınıf emtiaları;

oturma grupları, yatak ve yemek odası takımları, kanepe, dolap, masa, sehba koltuk vs.gibi mobilya ürünleri ve tasarımları ile ilgili olup, davalı eyleminin iltibas, dolayısıyla davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğu belirgindir. Davalının sadece mağaza adı olarak kullanması dahi TTK' nun 57/5 nci maddesi kapsamında haksız rekabet dahi oluşturmaktadır. Davalının ürün üretmediğini kabul eden mahkeme, davalının cevabi ihtarnamesini ve yanıt dilekçesindeki savunmasını gösden kaçırmış olup, davanın bu açıklamalar çerçevesinde ele alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve somut olayı yanlış nitelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.