Tenfiz

11. Hukuk Dairesi         2022/5333 E.  ,  2023/1285 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI 2020/319 Esas, 2021/30 Karar

DAVA TARİHİ 27.07.2018

HÜKÜM

Karar verilmesine yer olmadığına

KARAR DÜZELTME İSTEYEN Davacı vekili

Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.02.2020 tarih, 2019/4171 E. ve 2020/1726 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.02.2022 tarih, 2021/6710 E. ve 2022/1296 K. sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan farklı olarak kanun yolları arasında karar düzeltme müessesesine yer verilmemiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.