YİDK kararının iptali

11. Hukuk Dairesi         2021/5575 E.  ,  2023/172 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kırtasiye malzemeleri alanında tanınmış "ADEL" markasının sahibi olduğunu, 09, 06, 28, 35, 38 ve 41 inci sınıflar için aynı zamanda unvanının çekirdek unsurunu oluşturan "A Şekil + ADEL" markalarının tescili için TPMK nezdinde marka başvurularında bulunduğunu, marka başvurularının, YİDK'nın 2018-M-2366 sayılı, 2018-M-2320 sayılı, 2017-M-8683 sayılı, 2018-M-2554 sayılı ve 2018-M-2590 sayılı kararları ile 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında 2012/70684 sayılı ve "ADEL" ibareli markayla ayırt edilemeyecek kadar benzerlik gösterdiği gerekçesiyle 35 inci sınıf hizmetler yönünden kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin ''ADEL'' ibaresi için kazanılmış hakkının bulunduğunu, davacının özellikle önceki tarihli 2012/05386 sayılı "ADEL" markasının işbu marka başvurusu bakımından müktesep hak teşkil ettiğini, davacının ''ADEL'' markasının gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkilinin marka başvuruları ile kısmen redde gerekçe gösterilen markanın, 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında aynı veya ayırt edilmeyecek derecede benzer olmadığını ileri sürerek davalı TPMK YİDK kararlarının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru markalarında "ŞEKİL" ağırlıklı, 3 ayrı renk kombinasyonu olan büyük "A" harfi altında düz yazı "ADEL" ibaresini içeren bir kompozisyonun kullanıldığı, redde mesnet markanın da "adel" ibare ve "a" harfi etrafında, aydınlık ışığı süs çizgileri görselini içermesi karşısında, esasen yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber, bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, zira başvuru markasının renk kombinasyonu, tonu ve yanındaki büyük "A" harfi işaretinin, mesnet markada aynen yer almadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK’nın 2018-M-2366, 2018-M-2320, 2018-M-8683, 2018-M-2554 ve 2018-M-2590 sayılı YİDK kararlarının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; somut olayda 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin ilk koşulu olan mal ve hizmet benzerliği koşulunun gerçekleştiğini, markaların ibareler yönünden de ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, markanın esas unsurunu oluşturan sözcüğün, sonraki markada farklı büyüklükte olmasının veya farklı yazı biçimi ile ifade edilmesinin ya da başka bir renk içinde verilmesinin, markalar arasındaki ayniyeti ortadan kaldırmayacağını, somut olayda da gerek başvuru konusu markaların, gerekse itiraza mesnet markanın “ADEL” ibaresinden oluştuğunu, farklı renklerin kullanılmış olmasının, ibarelerin “adel” olarak okunmasının önüne geçmeyeceğini, Mahkeme tarafından sadece ayniyet üzerinden değerlendirme yapılmasının ve markalar arasındaki ayırt edilemeyecek derecede benzerliğin göz ardı edilmesinin isabetli olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtmiş olduğu beyan ve delilleri tekrar ederek ve re’sen bulunacak nedenlerle usul ve kanuna aykırı bulduğu Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının başvuru markasının davalı tarafından redde mesnet gösterilen markalar ile 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.