TTK 437/5 bilgi alma hakkının kapsamı ve verilen kararın kesinliği
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2021/4402 E. 2022/8118 K. · · İlk derece: 6. Asliye Ticaret Mahkemesi
OnandıKesin
★ Emsal
Gerekçe özeti
Pay sahibinin TTK 437/5 kapsamındaki hakkı, bilgi ve belge alma ile inceleme ile sınırlı olup, mahkeme kanalıyla uzmanlar aracılığıyla şirkette denetim yapılmasını kapsamaz. TTK 437 uyarınca bilgi isteme haklarına ilişkin verilen kararlar kesindir ve bu kararlara karşı kanun yolu kapalıdır.
Ele alınan sorunlar
TTK 437/5 kapsamındaki bilgi alma ve inceleme hakkının sınırı → ret
İddia: Davacı, pay sahibi olarak bilgi alma ve inceleme hakkı kapsamındaki taleplerinin yönetim kurulunca haksız karşılanmadığını ileri sürerek TTK 437/5 uyarınca uzmanlar eşliğinde şirket bilgi ve belgeleri üzerinde inceleme yapılmasını istemiştir.
Gerekçe: TTK'nın 437/5. maddesindeki imkân yalnızca bilgi ve belge alma ile inceleme imkânı sunar; mahkeme kanalıyla şirket üzerinde uzmanlar vasıtasıyla denetim yapılmasına olanak verecek ölçüde bir imkân tanımamaktadır. (Yargıtay'ca onanan İlk Derece Mahkemesi gerekçesi)
TTK 437 uyarınca verilen kararların kesinliği → ret
Gerekçe: TTK'nın 437. maddesi uyarınca bilgi isteme haklarına ilişkin verilen kararlar kesin olup bu kararlara karşı başvurulabilecek bir kanun yolu bulunmadığından, istinaf istemini kesinlik nedeniyle reddeden ek kararda isabetsizlik yoktur. (Yargıtay'ca onanan İlk Derece Mahkemesi gerekçesi)
Emsal değeri
TTK 437/5 bilgi alma hakkının kapsamı (uzman denetimini içermemesi) ve TTK 437 uyarınca verilen kararların kesin olup kanun yoluna kapalı olması yönünden emsal değeri taşır.
Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
pay sahibinin bilgi alma ve inceleme hakkı↗ TTK 437/5↗ özel denetim / uzman incelemesi ayrımı↗ kararın kesinliği↗ kanun yolu kapalılığı↗
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2021/4402 E. , 2022/8118 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.02.2021 tarih ve 2019/380 E- 2020/744 K. sayılı ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.03.2021 tarih ve 2021/572 E- 2021/467 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalı şirketin 06.05.2019 tarihli Olağan Genel Kurulunda şirketin ortağı olan davacının bilgi alma ve inceleme hakkı kapsamındaki taleplerinin şirket yönetim kurulu tarafından haksız olarak karşılanmadığını ileri sürerek TTK’nın 437/5. maddesi kapsamında uzmanlar eşliğinde şirket bilgi ve belgeleri üzerinde inceleme yapılmasını talep etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; TTK'nın 437/5. maddesindeki imkanın sadece bilgi ve belge alma ve inceleme imkanı sunduğu, mahkeme kanalıyla şirket üzerinde uzmanlar vasıtasıyla denetim yapılmasına olanak verecek ölçüde imkanlar tanımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
İlk derece mahkemesince 03.02.2021 tarihli ek karar ile; kararın TTK’nın 437/5. maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili ek kararı istinaf etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince; TTK'nın 437. madde uyarınca bilgi isteme haklarına ilişkin verilen kararlar kesin olduğu ve bu kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolu olmadığından ek kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ
Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/858952400 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz