Ortalama tüketici

11. Hukuk Dairesi         2021/1240 E.  ,  2022/5085 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.02.2019 tarih ve 2018/51 E. - 2019/24 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.10.2020 tarih ve 2019/491 E. - 2020/911 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Davacının Doğuş Holding kuruluşu olduğunu ve "N11" markasının ve "www.n11.com" alan adının sahibi olduğunu, "N11" ibaresinin 2013 yılından bu yana büyük bir e-ticaret platformu haline getirildiğini, ancak davalının "OTEL 11" ibareli markası hakkında 43. Sınıf için tescil başvurusunda bulunduğunu, davacının marka ilanına 556 sayılı KHK nın 8/1,b, 8/4 ve 35. Maddelerine göre itiraz edildiğini, ancak TPMK ve YİDK kararı ile itirazın reddine karar verildiğini, halbuki markaların benzer olduğunu, ortalama tüketici için karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, ayrıca davacı markasının tatil ve otel hizmetleri de sunduğunu, bu nedenle mal ve hizmet sınıflarının da benzediğini, "11" ibaresinin tanınmış olduğunu ve davalı tarafından kullanıldığını, davacının markasının tanınmışlık düzeyinin yüksek olduğunu ve iltibas ihtimalini artırdığını belirterek dava konusu 2016/40243 tescil numaralı OTEL 11 ibareli markanın YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın sicilden terkinine ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, markaların ortalama tüketici nezdinde iltibas tehlikesi oluşturacak şekilde benzemediğini, farklı ibareler olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., markaların ortalama tüketici nezdinde karıştırılma tehlikesi oluşturacak şekilde benzer olmadığını, farklı ibareler olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesine, davalının "OTEL 11" ibareli marka başvurusu ile davacının "N 11" ve YİDK kararında geçen diğer tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu hizmetler için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davalının "OTEL 11" ibareli başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacıya ait "N 11" ve YİDK kararında geçen diğer tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceğini, yanılgı yaşamayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 556 sayılı KHK 8/1 iltibasın bulunmadığı kanaati oluştuğu, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki tanınmışlık iddiası açısından ise taraf marka işaretleri benzemediği gibi davalının marka başvurusunda davacı tarafın tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ve tescil edilmişse markanın hükümsüzlüğüne ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yazılı gerekçeyle davanın reddine, bölge adliye mahkemesince de davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyor olması hususu, Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 556 sayılı KHK m. 8/1-b hükmü ile marka tescilinde nispi ret nedeni, m. 42/1-b hükmü ile de hükümsüzlük sebebi olarak düzenlenmiştir.

Somut olayda itiraza mesnet davacının "11" ibareli seri markalarından "N 11" ibareli markası davacı başvurusunun kapsamı olan 43.sınıfı da kapsamaktadır. Diğer bir ifade ile davacıya ait "N 11" ibareli marka kapsamındaki mal ve/veya hizmetler, davalı başvurusu olan "OTEL 11" ibareli marka kapsamındaki mal ve/veya hizmetlerle aynı ve/veya benzer durumdadır.

Dava konusu marka "OTEL 11" ibaresinden ibaret olup bu markadaki "OTEL" ibaresi tescilli olduğu 43. Sınıf kapsamında ki mal ve hizmetler yönünden tamamlayıcı olduğundan, markanın ayırt edici ibaresi "11" rakamıdır. Hal böyle olunca genel izlenim olarak ortalama tüketiciler yönünden iltibas veya karıştırma ihtimaline sebep olacak derecede taraf markaları arasında sessel, işitsel ve görsel olarak benzerlik bulunduğu anlaşılmaktadır. Benzer şekilde, Dairemizin 04.02.2019 tarih ve 2017/3663-795 sayılı kararı ile "N11" ve "N1" markalarının benzer olduğu kabul edilmiştir.

Bu durumda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince davanın reddine ve bölge adliye mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.