Sadece vekalet ücretine yönelik istinafta maktu harç yeterlidir; reddedilen kısım için vekalet ücreti takdir edilir
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2020/6152 E. 2021/4428 K. · · İlk derece: İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi
OnandıKesin
★ Emsal
Gerekçe özeti
İstinaf başvurusu yalnızca reddedilen kısım için davalı lehine vekalet ücreti verilmemesine yönelikse maktu istinaf harcı yeterli olup nispi harç aranmaz; nispi harç ikmal edilmediği gerekçesiyle istinaftan vazgeçmiş sayılma kararı verilemez. Kısmen kabul-kısmen ret halinde reddedilen kısım yönünden davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilir.
Ele alınan sorunlar
İstinaf harcının niteliği (nispi/maktu) ve vazgeçmiş sayılma ek kararının kaldırılması → kabul
Gerekçe: İstinaf başvurusu, hükmün yalnızca reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesine ilişkin kısmına yönelik olduğundan, hükmedilen tutar üzerinden nispi harç yatırılması gerekmez; maktu harç yeterlidir. Bu nedenle nispi harç ikmal edilmediği gerekçesiyle istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmasına dair ek kararın kaldırılması ve istinaf incelemesine geçilmesi gerekir. (Yargıtay'ca onanan Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi)
Reddedilen kısım için davalı lehine vekalet ücreti → kabul
Gerekçe: Asıl davada kısmen kabul-kısmen ret kararı verildiğinde, reddedilen kısım yönünden davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ilgili kısmına göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir; bu husustan vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir. (Yargıtay'ca onanan Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi)
Emsal değeri
İstinafın kapsamına göre gereken harcın niteliği ve reddedilen kısım için vekalet ücreti takdiri yönünden emsal.
Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
istinaf harcı (nispi/maktu)↗ istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılma↗ vekalet ücreti (reddedilen kısım)↗ AAÜT↗
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2020/6152 E. , 2021/4428 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.07.2018 tarih ve 2014/5 E. - 2018/670 K. sayılı kararın asıl ve birleşen davada davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2020/223 E. - 2020/271 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl ve birleşen davada temlik alan davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl ve birleşen davada temlik eden davacı vekili asıl davada, müvekkili ile dava dışı Demtaş Şirketi arasında kredi sözleşmesi akdedildiğini, davalıların da müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, kredinin ödenmemesi üzerine takibe geçildiğini, davalılarca takibe itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini istemiş, birleşen davada ise 6.090,00 TL’nin depo edilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın kısmen kabulüne, davalı ... yönünden itirazın 9.949,62 TL yönünden iptaline, davalı ... 278.922,68TL bakımından itirazın iptaline, birleşen davanın kabulüne, 6.090,00 TL’nin depo edilmesine karar verilmiştir.
Karara karşı ... vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
İlk Derece Mahkemesince ek karar ile nisbi harcın ikmal edilmemiş olması nedeniyle istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir.
Ek karara karşı ... vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, hükmün sadece reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesine ilişkin kısmı istinaf edildiğinden, hükmedilen tutar üzerinden nispi harç yatırılması gerekli olmadığı, bu halde maktu harcın yeterli olduğu gerekçesiyle ek kararın kaldırılmasına karar verilerek istinaf incelemesine geçildiği, asıl davada harca esas değerin 286.548,17 TL olarak gösterildiği ve bu miktar üzerinden peşin harç yatırılarak davalıların İstanbul 23. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3497 esas dosyasında itirazının iptali talep edildiği, davalı ... yönünden asıl davayı kısmen kabul ile 9.949,62 TL alacak bakımından itirazın iptaline takibin devamına karar verildiği, bu halde reddedilen kısım yönünden davalı lehine AAÜT 13 maddesi uyarınca tarifenin üçüncü kısmına göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasının doğru olmadığı gerekçesi ile istinaf isteminin kabulüne, asıl ve ek kararların kaldırılmasına, asıl davanın kısmen kabulüne, davalı ...
yönünden itirazın 9.949,62 TL yönünden iptaline, davalı ... 278.922,68TL bakımından itirazın iptaline, birleşen davanın kabulüne, 6.090,00 TL’nin depo edilmesine karar verilmiştir.
Kararı, asıl ve birleşen davada temlik alan davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ
Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada temlik alan davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 64,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada temlik alan davacıdan alınmasına, 26.05.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/691280500 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz