HMK 353/1-a kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olması
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2021/3349 E. 2021/4789 K. · · İlk derece: İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi
OnandıKesinlik belirsiz
★ Emsal
Gerekçe özeti
22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile HMK 362'ye eklenen (g) bendi uyarınca, bölge adliye mahkemesinin HMK 353/1-a kapsamında esası incelemeden kararı kaldırıp davanın yeniden görülmesi için dosyayı kararı veren mahkemeye gönderdiği kararlar temyiz edilemez; bu kararlara yönelik temyiz istemini reddeden bölge adliye mahkemesi ek kararı usul ve kanuna uygundur.
Ele alınan sorunlar
Bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kaldırıp gönderme kararına karşı temyiz yoluna başvurulup başvurulamayacağı → ret
İddia: Davalı vekili, bölge adliye mahkemesinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasını istemiştir.
Gerekçe: 22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un 362. maddesine eklenen (g) bendi gereğince, HMK 353/1-a maddesinde belirtilen, bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararı kaldırıp davanın yeniden görülmesi için dosyayı kararı veren mahkemeye gönderdiği kararlar aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulamaz. Bölge adliye mahkemesinin ek kararı anılan yasal düzenleme kapsamında kaldığından, davalı vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Gerekçe kaynağı: özgün
Emsal değeri
Bölge adliye mahkemesinin HMK 353/1-a uyarınca verdiği kaldırıp gönderme kararlarının, 7251 sayılı Kanun'la HMK 362'ye eklenen (g) bendi karşısında temyize kapalı olduğu yönünde bağlayıcı içtihat değeri taşır.
Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
temyiz kabiliyeti↗ kaldırıp gönderme (HMK 353/1-a)↗ temyiz isteminin reddine dair ek karar↗ kanun yolu sınırlaması↗
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2021/3349 E. , 2021/4789 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.09.2019 tarih ve 2014/807 E- 2019/1096 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.11.2020 tarih ve 2020/1308 E.-2020/1135 K.sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 16.12.2020 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dosya içerisindeki dilekçe ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile 6100 sayılı 362 maddesine eklenen “g” bendi gereğince, HMK’nın 353/1-a maddesinde belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi’nin esası incelemeden kararı kaldırıp davanın yeniden görülmesi için dosyayı kararı veren mahkemeye gönderdiği kararlar aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulamaz. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli ek kararı anılan yasal düzenleme kapsamında kaldığından davalı vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.12.2020 tarihli ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/681435100 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz