Marka Tescil Belgesinin Hükümsüzlüğü

11. Hukuk Dairesi         2020/5991 E.  ,  2021/4234 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.01.2020 tarih ve 2019/33 E. - 2020/26 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının et ve süt ürünleri sektöründe 16 yıldır faaliyet gösterdiğini, 99/009036 tescil sayılı “ÖZ GÖÇERLER” ibareli, 2005/17686 tescil sayılı “GÖÇEROĞLU” ibareli, 2009/07188 tescil sayılı “GÖÇERLER” ibareli 29. sınıfta tescilli markaları bulunduğunu, “ÖZ GÖÇERLER” ibaresini aynı zamanda 1997 yılından bu yana tescilli ticaret unvanında da kullandığını, davacının davalıya süt ürünleri satışı yaptığını ve davalının da tüketiciye davacı ürünlerini arz ettiğini, taraflar arasında uzun yıllar süren ticari ilişki bulunduğunu, davalının davacının ticari itibarından yararlanmak amacıyla ve iltibas yaratacak biçimde “NGÖÇER” markasını 09.07.2010 tarih ve 2009/43018 tescil numarası ile 29.

sınıfta tescil ettirdiğini, davalının markasını tescil ettirdiği şekilde de kullanmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, marka tescili aşamasında davacının TPMK nezdinde herhangi bir itirazının olmadığını, taraf markaları arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını, iltibas oluşturmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 01.11.2016 tarihli kararın istinaf edilmesi sonrasında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 01.06.2017 tarih 2017/329 Esas ve 2017/544 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyizi sonrasında Dairenin 23.01.2019 tarih 2017/3543 Esas ve 2019/664 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davayı açarken dürüstlük kuralına aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.