Alacak

11. Hukuk Dairesi         2019/2227 E.  ,  2020/261 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 03.12.2018 tarih ve 2018/357-2018/1133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olup aralarındaki mutabakat gereği teminat mektupları için komisyon ödenmediğini, bankanın Avrupa Şubesinin kapanması üzerine Rumeli Şubesi ile çalışmaya başladıklarını, bu şubenin ise hesabından komisyon bedeli kesmeye başladığını, yapılan kesintileri haksız olduğunu ileri sürerek şimdilik 5.906,25 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile 5.906,25 TL'nin tahsil tarihinden ıslah tarihine kadar işlemiş faizi olan 1.060,00 TL ve işleyecek ticari avans faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş hacmi gözetilerek 2012-2013 yıllarında komisyon alınmadığını ancak 2014 yılında komisyon alınmaya başlandığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi uyarınca komisyon tahsil etme hakkının olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının komisyon bedeli altında davacıdan kesinti yapmasının hukuka uygun olduğu ancak davalının taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olarak davacıdan toplam 3.175,00 TL fazladan kesinti yaptığı, bu tutarın davacıya iadesi gerektiği, tarafların tacir olduğu nazara alındığında ticari faiz isteminin de yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.175,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, teminat mektubu komisyon bedeli altında yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir. Davalı bankanın davaya konu teminat mektupları sebebiyle davacıdan, 4.462,50 TL komisyon bedeli ve komisyon bedellerinin ödenmesi hususunda temerrüde düşüldüğünden bahisle de 1.443,75 TL gecikme cezası tahsil ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen ilk hükümle, davalı banka tarafından teminat mektupları sebebiyle tahsil edilen tutarların emsal banka uygulamalarına göre fazla olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında ise, taraflar arasında imzalanan genel kredi

sözleşmesinin 6. maddesi uyarınca, davalı bankanın belirlediği oranlarda komisyon bedeli alma hakkının bulunduğu, ancak sözleşmenin 6.11 maddesi uyarınca, davacıdan gecikme cezası tahsil edilebilmesi için davacının sözleşmede belirtildiği şekilde temerrüde düşürülmesi gerektiği, temerrüt için gerekli olan prosedür işletilmeksizin davacıdan gecikme cezası tahsil edilmesinin doğru olmadığı belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bu durumda, mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamının gereği olarak, taraflar arasındaki sözleşmenin 6.11 maddesiyle temerrüde ilişkin öngörülen prosedür işletilmeksizin tahsil edilen gecikme cezasının usule ilişkin kazanılmış haklar korunmak suretiyle istirdadına karar verilmesi gerekirken, bozmaya yanlış anlam yükleyen bilirkişi raporu hükme esas teşkil ettirilmek suretiyle 3.175,00 TL’nin istirdadına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ

Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.