YİDK kararının iptali
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2013/8232 E. 2013/21891 K. ·
BozulduKesinlik belirsiz
★ Emsal
Gerekçe
Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).
Mahkemece, Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile TPE YİDK’nın 14/11/2011 tarih 2011-M-4257 sayılı kararının iptal talebinin 29, 30 sınıflar yönünden kabulü ile 29 ve 30 sınıflar yönünden YİDK kararının iptaline, TPE YİDK kararının iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü kısmen reddi ile Davalı adına tescilli 2010/06914 kod numaralı ARİŞ 2000 markasının tescilli olduğu 29 ve 30 sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlük ile ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı tüm taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, her iki davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davacı markası tanınmış marka olduğundan davacının 35. sınıf yönünden de talebinin kabulü gerekirken, bu hususta talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Benzer Kararlar
Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.
-
Ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti | Alacak
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2023/1568 E. 2023/4257 K.
Sonuç: İncelediğiniz kararda Bozma ↔ benzerinde Kısmen bozma🔶 iki emsal
Farklı:adil yargılanma hakkı · garantörlük · ortaklık ilişkisi · karar verilmesine yer olmadığına
Benzer bu karardaTaraflar arasındaki geçerli «ortaklık ilişkisi» kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava hakkında karar «verilmesine yer olmadığına» karar verilmiştir.
… va dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği «garantisi» ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir «ortaklık ilişkisi» bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi kapsamında dava hakkında karar «verilmesine yer olmadığına» karar verilmiştir.
İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının «adil yargılanma hakkının» ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2013/8232 E. , 2013/21891 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ...1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2012 tarih ve 2012/1-2012/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1974 yılından bu yana gıda sektöründe faaliyet göstermekte olduğunu ve ticaret hayatı boyunca ''ERİŞ'' markasını kullandığını, bu markayı ilk kez 1994 yılında davalı Kurum nezdinde tescil ettirdiğini, bugün 149139, 189585, 2001/21466, 2003/03515, 2003/03516, 2009/26174, 2009/26173, 2009/26172, 2009/26171, 2010/18009, 2010/22667, 2010/22666 sayı ile tescilli ya da başvuru aşamasındaki ''ERİŞ'' esas unsurlu marka tescillerinin sahibi olduğunu, ayrıca bu ibarenin müvekkili firmanın ticaret ünvanının ayırt edici unsuru olduğunu ve ''ERİŞ'' markasının tanınmışlığının mahkeme kararları ve davalı Kurum nezdinde 21.11.2011 tarihli karar ile tanınmış marka olarak kabul edilerek tanınmış markalar siciline kayıt edilmiş olduğunu, davalı tarafından müvekkiline ait markalara ayırt edilmeyecek derecede benzer olan “ARİŞ 2000” markasının TPE nezdinde 29., 30.
ve 35. sınıflarda tescili için 4.2.2010 tarih ve 2010/06941 numarası ile marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkilinin davalıya ait bu marka başvurusuna itiraz ettiğini, itirazın reddedildiğini, oysa ki markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile TPE YİDK’nın 14/11/2011 tarih 2011-M-4257 sayılı kararının iptal talebinin 29, 30 sınıflar yönünden kabulü ile 29 ve 30 sınıflar yönünden YİDK kararının iptaline, TPE YİDK kararının iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü kısmen reddi ile Davalı adına tescilli 2010/06914 kod numaralı ARİŞ 2000 markasının tescilli olduğu 29 ve 30 sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlük ile ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı tüm taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, her iki davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davacı markası tanınmış marka olduğundan davacının 35. sınıf yönünden de talebinin kabulü gerekirken, bu hususta talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ
Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, her iki davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, davalı TPE ve davalı ...'dan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/568245100 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz