Rücuen Tazminat

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın 10 yıllık «zamanaşımı» süresine tabi olduğu, «zamanaşımı def»'inin yerinde görülmediği, sözleşmenin imza tarihinden önce her türlü hukuki ve cezai sorumluluk kapsamında üçüncü kişilerle meydana gelen ihtilaflar yönünden sözleşmede hüküm bulunduğu, «rücuya» esas davanın İHDS'den önce meydana gelen iş kazasından kaynaklandığı, davacının ilama dayalı olarak icra dosyasına ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 97.218,95 TL'nin 25.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… 2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, fazladan talep edilen bir miktar «işlemiş faizin» ve «rücuya» konu davada davacı lehine hükmedilen «vekalet ücretinin» düşülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 164.760,70 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

… 2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, fazladan talep edilen bir miktar «işlemiş faizin» ve «rücuya» konu davada davacı lehine hükmedilen «vekalet ücretinin» düşülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 164.760,70 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından «istinaf yoluna başvurulmuştur».

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın 10 yıllık «zamanaşımı» süresine tabi olduğu, «zamanaşımı def»'inin yerinde görülmediği, sözleşmenin imza tarihinden önce her türlü hukuki ve cezai sorumluluk kapsamında üçüncü kişilerle meydana gelen ihtilaflar yönünden sözleşmede hüküm bulunduğu, «rücuya» esas davanın İHDS'den önce meydana gelen iş kazasından kaynaklandığı, davacının ilama dayalı olarak icra dosyasına ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 97.218,95 TL'nin 25.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… emesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, davanın davalıya «ihbar» edilmediği, icra fer'ileri ve karar tarihinden sonraki borç için davalıya «rücu» edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 278.473,89 TL'nin 10/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre rücuen alacağa dayanak davadaki uyuşmazlığın «dağıtım» tesislerinin mülkiyetine ilişkin olmadığından taraflar arasında akdedilen İHDS'nin 7.2 maddesi uyarınca davacının «ihbar yükümlülüğünün» bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne, 301.678,10 TL'nin ödeme tarihi olan 10/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

… emesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, davanın davalıya «ihbar» edilmediği, icra fer'ileri ve karar tarihinden sonraki borç için davalıya «rücu» edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 278.473,89 TL'nin 10/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı,taraf vekilleri tarafından «istinaf yoluna başvurulmuştur».

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın 10 yıllık «zamanaşımı» süresine tabi olduğu, «zamanaşımı def»'inin yerinde görülmediği, sözleşmenin imza tarihinden önce her türlü hukuki ve cezai sorumluluk kapsamında üçüncü kişilerle meydana gelen ihtilaflar yönünden sözleşmede hüküm bulunduğu, «rücuya» esas davanın İHDS'den önce meydana gelen iş kazasından kaynaklandığı, davacının ilama dayalı olarak icra dosyasına ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 97.218,95 TL'nin 25.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01/03/2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 04/10/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

TEDAŞ tarafından 20 adet «dağıtım» şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın 10 yıllık «zamanaşımı» süresine tabi olduğu, «zamanaşımı def»'inin yerinde görülmediği, sözleşmenin imza tarihinden önce her türlü hukuki ve cezai sorumluluk kapsamında üçüncü kişilerle meydana gelen ihtilaflar yönünden sözleşmede hüküm bulunduğu, «rücuya» esas davanın İHDS'den önce meydana gelen iş kazasından kaynaklandığı, davacının ilama dayalı olarak icra dosyasına ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 97.218,95 TL'nin 25.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından tüm dosya kapsamına göre yapılan «istinaf incelemesi» sonucunda, davalı vekilinin istinaf başvurusu bakımından; işbu davanın TBK'nın 146.maddesi uyarınca 10 yıllık «zamanaşımı» süresi içerisinde açılmış olduğu, 02.12.2002 tarihinde iş kazası nedeniyle vefat eden işçinin kardeşleri tarafından açılan tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiği ve bu kararın Yargıtay derecatından geçerek kesinleştiği, başlatılan icra takibine dayanak ilamda Kurum lehine hükmedilen «vekalet ücreti» ve faizi toplamı olan 1.942,47 TL «mahsup» edilmek suretiyle 97.218,95 TL'nin davacı tarafça icra dosyasına ödendiği, taraflar arasında akdedilen 24.07.2006 tarihli İHDS'nin 7.1.maddesine göre imza tarihinden önce başlayan hukuki ihtilaflarda sorumluluğun davalıya ait olduğunun kararlaştırıldığı, sözleşmenin 7.4. ve 7.6.maddesine göre davacının ödediği tüm bedelleri davalıdan rücuen talep ve dava hakkı olduğu, her iki taraf da «tacir» olduğundan «avans faizi» talep edilebileceği, «harç» ve giderlerin tarife hükümleri gözetilerek hüküm altına alındığı, davacı vekilinin «katılma yoluyla istinaf» başvurusu bakımından ise; icra dosyasına yapılan 97.218,95 TL'lik ödemeden sonra borcun kapanmadığı ve mahsup edilen kısım yönünden davacının «malvarlığında» bir azalma meydana gelmediği gerekçesiyle, davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesince reddedilen faiz kısımlarının da davacının «rücu alacağı» içerisinde olduğu, zira somut olayda davacının «ihbar yükümlülüğünün» bulunmadığı, rücu talebinde bulunananın «malvarlığındaki» eksilme tarihi itibariyle faiz uygulanması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne, 56.081,42 TL'nin ödeme tarihi olan 16/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Diğer taraftan 28/06/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01/03/2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesince reddedilen faiz kısımlarının da davacının «rücu alacağı» içerisinde olduğu, zira somut olayda davacının «ihbar yükümlülüğünün» bulunmadığı, rücu talebinde bulunananın «malvarlığındaki» eksilme tarihi itibariyle faiz uygulanması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne, 56.081,42 TL'nin ödeme tarihi olan 16/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın 10 yıllık «zamanaşımı» süresine tabi olduğu, «zamanaşımı def»'inin yerinde görülmediği, sözleşmenin imza tarihinden önce her türlü hukuki ve cezai sorumluluk kapsamında üçüncü kişilerle meydana gelen ihtilaflar yönünden sözleşmede hüküm bulunduğu, «rücuya» esas davanın İHDS'den önce meydana gelen iş kazasından kaynaklandığı, davacının ilama dayalı olarak icra dosyasına ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 97.218,95 TL'nin 25.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek «avans faizi» ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

… lı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde «dahil» olduğu 20 şirket, Türkiye'deki «dağıtım» bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer «tüzel kişiliğe» sahip olarak faaliyete başlamıştır.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve «rücu hakkı» bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

TEDAŞ tarafından 20 adet «dağıtım» şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Karara karşı, davalı vekili tarafından «istinaf yoluna başvurulmuştur».