Haksız Rekabetin Tespiti

11. Hukuk Dairesi         2012/10228 E.  ,  2013/8675 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...

1. Asliye Hukuk (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 10/05/2012 tarih ve 2010/318-2012/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket adına tescilli 1993/144721 sayılı "BİFA NEGRİLLO TÜRK MALI" ibareli markanın tescil edildiği 30. sınıfta yer alan emtialar üzerinde kullanılmadığını ileri sürerek, davalının dava konusu markayı 30. sınıfta yer alan emtialar bakımından kullanmadığının tespitine, markanın 30. sınıfta yer alan kullanılmayan tüm emtialar yönünden 556 sayılı KHK'nın 14. ve 42. maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin dava açmakta ehliyeti ve hukuki yararı olmadığını, hiç bir hak ve gerekçeye dayanılmadığını, işbu hükümsüzlük davasının tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde açılması gerektiğinden açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkilinin dava konusu markayı fiilen kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının dava konusu markayı kullanma iradesinin bulunduğu, yurtiçi ve yurt dışı satışlarının azımsanmayacak miktarda olduğu, dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık dönem içerisinde bisküvi emtiası yönünden ciddi kullanımının bulunduğu, "gofret" ve "kraker" emtiaları da "bisküvi" emtiasının bulunduğu sınıfın alt grubuna girmesi nedeniyle aynı mal olarak kabulü gerektiği, kısmi hükümsüzlük bakımından KHK'nun 7. ve 8. maddelerine atıfla korunması gereken bir hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, marka kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece, davalı markasının tescilli olduğu 30. sınıftaki "gofret" ve "kraker" emtiası yönünden de hükümsüzlük talebi reddedilmiştir.

Ancak, dava konusu marka kapsamındaki emtia Marka Tescil Başvurularına Ait Mal ve Hizmetlerin Sınıflandırılmasına İlişkin TPE Tebliği' ne göre aynı sınıf ve aynı altgrupta sayılan mallardan oluşsa dahi, 556 Sayılı KHK'nin 14. maddesi uyarınca markanın tescil olunduğu mallar üzerinde 5 yıl kesintisiz kullanıldığının davalı tarafça kanıtlanması gereklidir. Davalı markasının aynı sınıf ve aynı alt gruptaki bir mal üzerinde kullanılması tescilli olduğu aynı altgruptaki diğer mallar bakımından da markanın 556 Sayılı KHK'nin 14. maddesi anlamında ciddi bir şekilde kullanıldığı sonucunu doğurmaz. Somut olayda, dava konusu "BİFA NEGRİLLO TÜRK MALI" markasının, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre içinde sadece "bisküvi" emtiası için ciddi kullanımı bulunduğu, "gofret" ve " kraker" emtiası yönünden hiç kullanımı bulunmadığı mahkemenin de kabulündedir.

Bu durumda mahkemece, "gofret" ve "kraker" emtiasına ilişkin olarak 556 Sayılı KHK'nin 42/1-(c) bendi ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca dava konusu markanın kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle bu emtialara ilişkin olarak da davanın reddi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.