Alacak

11. Hukuk Dairesi         2016/10943 E.  ,  2018/3266 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2016 tarih ve 2014/335-2016/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 08/08/2010 tarihinde kredi kullandığını ve 9.213,75 TL dosya masrafı tahsil edildiğini, alınan masrafların zorunlu ve belgelenebilir olması gerektiğini, müzakere edilmesi gerektiğini ileri sürerek, bu miktarın %5'e karşılık gelen BSMV düşüldükten sonra bakiye 8.750,00 TL 'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının tacir olduğunu, sözleşme ve geri ödeme planında komisyon alınacağının yazılı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın davacıya ticari kredi kullandırdığından kural olarak ücret isteyebileceği, davalı banka tarafından komisyonun herhangi bir gider karşılığı tahsil edildiği hususun belgelendirilmediği, davacının BSMV'si ayrılmış hali ile aynı kredileri başka bankalardan masraf ücreti vermeden kullanabileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 8750,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari kredi sözleşmesinden doğan ve tahsil edilen komisyonun iadesi talebine ilişkindir.

Dava konusu genel kredi sözleşmesinin 02.08.2010 tarihinde imzalandığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin yapıldığı tarih itibariyle dava konusu edilen kesintinin haksız olup olmadığının belirlenmesi amacıyla taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi ve eklerinin incelenmesi ve değerlendirilmesi gerekir. Sözleşme ve eklerinde masraf alınabileceği ve oranı, miktarı belirlenmişse, bu oran ve miktara göre davalının alacağı masraf saptanır. Somut olaya geldiğinde, taraflar arasında imzalanan 02.08.2010 tarihli ticari kredi sözleşmesi ve eki niteliğindeki ödeme planı içeriğinde BSMV dahil 9.213,75 TL komisyon tutarının davacı yanca ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, sözleşmenin ticari kredi mahiyetinde olduğu göz önüne alınarak, davanın reddi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.