Sigorta

11. Hukuk Dairesi         2016/10417 E.  ,  2018/2748 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...

1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/04/2016 tarih ve 2014/566-2016/372 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı Genel Servis Yedek Parça Paz. A.Ş.'nin...'da mukim...'a sattığı otomotiv yedek parçalarının davalı şirketin sorumluluğunda fiili taşıyıcı ... Nakliyat Tic. Ltd. Şti. tarafından taşındığını, emtianın tahliyesi sırasında 28 kolinin araç içine devrildiğinin, amabalajlarının yırtıldığının anlaşıldığını, ... senedine hasarın nakliye sırasında oluştuğuna dair şerh düşüldüğünü, ekspertiz raporunda hasar sebebinin sarsıntılar, ani frenlemeler, sert viraj dönüşleri sırasında karton kolilelerin devrilmeleri, ezilmeleri olabileceğinin belirtildiğini, tespit edilen 7.513,74 TL hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek bu tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde bildirim yapılmadığını, davacının, hasarın taşıma esnasında taşıyıcının kusurundan meydana geldiğini ispatlaması gerektiğini, otomotiv yedek parçalarının karton kutulara konması, ambalajlanması, taşımaya hazır hale getirilmesi, akabinde yükleme ve istiflemenin tamamen gönderen sigortalı tarafından yapıldığını, emtianın istiflendiği kolilerin taşınan emtiaya uymadığını, bu hususun müvekkilinin sorumluluğunu ortadan kaldırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen hasarın yükleme ve istif hatasından kaynaklandığı, sigortalı ile davalı taşıyıcının %50 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, gerçek zararın 7.513,74 TL olarak belirlendiği, ... Konvansiyonunun 23. maddesi uyarınca taşıyıcının sınırlı sorumluluğu gözetildiğinde sorumluluk miktarının 1.615,25 TL ile sınırlandığı, müterafik kusur oranı uygulandığında davacının 807,63 TL isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 807,63 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davacı tarafından sigortalısına ödenen hasar bedelinin davalı taşıyıcıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Taşımanın Türkiye ile ... arasında ve karayolundan yapılmış olması nedeniyle, uyuşmazlığa ... hükümlerinin uygulanması gerektiği kuşkusuzdur. Bu durumda, mahkemece, ... Konvansiyonu’nun 23/2. maddesinde belirtildiği şekilde gerçek hasar (zarar) miktarının saptanması, daha sonra 23/3. maddesinde belirtildiği şekilde taşıyıcının sınırlı sorumluluğu belirlenmesi, gerçek zararın belirlenecek sınırlı sorumluluk miktarının (limit) altında kalması halinde gerçek zarar tutarına, gerçek zararın limitten fazla olması halinde ise belirlenen limit üzerinden hüküm kurulması gerekmekte iken gerçek zarar miktarı 7.513,74 TL olarak, ...

Konvansiyonu uyarınca sorumluluk üst limiti 1.615,25 TL olarak belirlendiği, dolayısıyla sorumluluk limiti gerçek zararın altında kaldığı halde davalı taşıyıcının müterafik kusuru sorumluluk limitine oranlanarak 807,63 TL'nin tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden davacı lehine bozulmasını gerektirmiştir.

3- Ayrıca, mahkemece karar tarihindeki SDR kuru dikkate alınmak suretiyle maddi tazminata limiti değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporununun düzenlendiği tarihteki SDR kuruna göre hesaplanan maddi tazminata karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.