Alacak
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2014/7143 E. 2014/12245 K. ·
BozulduKesinlik belirsiz
★ Emsal
Gerekçe
Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).
Mahkemece, davacının davalıya 5.000 Euro'luk ödeme makbuzu dikkate alınmaksızın toplam 58.750 Euro'yu geri isteme hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, dava tarihi itibariyle TL karşılığı olan 131.588,25 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20/11/2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Benzer Kararlar
Aynı mesele otomatik eşleştirildi; ortak/fark incelediğiniz karara göre. Alıntılar yalnız gerekçe bölümünden. Hukuki görüş değildir.
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2016/12153 E. 2018/5498 K.
Sonuç: 🔶 iki emsal
-
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2013/4275 E. 2013/20980 K.
Ortak:Alacak
Sonuç: 🔶 iki emsal
Farklı:kesin mehil · ek mehil · ara karar · ispat yükü · limited şirket · ıslah · eksik inceleme · kesin hüküm
Benzer bu karardaBu durum karşısında, «ispat yükü» davalıda olduğuna ve davalı da 15.7.2011 tarihli celsede gönderilen paraların harcandığı yerleri belirtmesine göre mahkemece, dava dışı şirketin incelenen yevmiye «defteri» dışındaki diğer tüm defter ve kayıtları davalı müdürden istenerek, 15.7.2011 tarihli celsedeki defter ve kayıtların sunulması için verilen «kesin mehilin» sonuçları anlatılmadığından bu «ara» kararın sonuç doğurmayacağı da nazara alınıp, yeniden usulüne uygun kesin mehil verilerek, defter ve belgeler sunulduktan sonra, dosyada yer alan diğer tüm belge, defter ve kayıtlarla birlikte dosyanın 3 kişilik bilirkişi kuruluna tevdi ile, davalıya yapılan ödemelerden sonra dava dışı şirkete mal alımı olup olmadığı, şirketin ihtiyaçları için şirket kasasından çıkmadan bir gider yapılıp yapılmadığının tespiti ve gerektiğinde ödemelerin yapıldığı 3. kişilerdeki kayıtlar da getirtilerek karşılaştırılmak suretiyle inceleme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken «eksik inceleme» ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıya 5.000 Euro'luk ödeme makbuzu dikkate alınmaksızın toplam 58.750 Euro'yu geri isteme hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, dava tarihi itibariyle TL karşılığı olan 131.588,25 TL'nin «ıslah» gibi dava tarihinden itibaren işleyen en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
2- Davacı, ortağı olduğu «limited şirketin» ihtiyaçlarına harcanmak üzere davalı şirket müdürüne verdiği paranın davalı tarafından şirkete harcanmayarak kendi ihtiyaçlarında kullanıldığı iddiası ile alacak talebinde bulunmuştur.
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2014/7143 E. , 2014/12245 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2012 gün ve 2009/115-2012/629 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.11.2013 gün ve 2013/4275-2013/20980 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı ... ile birlikte ... Temizlik Otelcilik Turizm Seyahat İnşaat Taahhüt Tekstil Kuyumculuk Emlakçılık Ltd. Şti'yi kurduklarını, şirkete ilk beş yıl için ortaklardan davalı ile dava dışı diğer ortağın şirket müdürü olarak atandığını, müvekkili tarafından sermaye borcunun tamamının ödendiğini, davalının şirketin kuruluşundan bir süre sonra şirketin paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek müvekkilinden farklı tarihlerde, farklı miktarlarda parayı elden aldığını ve karşılığında makbuz verdiğini, müvekkili tarafından yapılan ödemeler şirket için yapılmış ise de bu ödemelerinin davalı tarafından şirket muhasebesine dahil edilmeyip, kendi nam ve hesabına kullanılarak harcandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 25.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ödeme makbuzlarından bir kısmına yönelik imza itirazında bulunduklarını, müvekkiline gönderilen paraların şirket için harcandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının davalıya 5.000 Euro'luk ödeme makbuzu dikkate alınmaksızın toplam 58.750 Euro'yu geri isteme hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, dava tarihi itibariyle TL karşılığı olan 131.588,25 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20/11/2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/344930100 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz