Yabancı mahkeme kararının tenfizi | Yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizi

11. Hukuk Dairesi         2012/737 E.  ,  2013/1070 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2011 tarih ve 2009/249-2011/397 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkillerinden para tahsil edip, geri ödemediğini, bunun üzerine müvekkillerince davalı aleyhine ... Eyalet Mahkemesi’nde alacak davası açıldığını, açılan bu davada verilen karar ile davalı tarafından 19.429,09 Euro ana paranın 20.06.2007 tarihinden itibaren %5 faiziyle birlikte müvekkillerine ödenmesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan mahkemece verilen kararın tanıma ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ilamın konusunun Türk Mahkemeleri’nin münhasır yetkisi dahilinde olan bir konuya matuf bulunduğunu, ilamın kamu düzenine aykırı olduğunu, uyuşmazlığın taraflarının Türk vatandaşı olması nedeniyle uyuşmazlığa Türk Hukuku’nun uygulanması gerektiğini, müvekkili şirketin ortağı olan davacıların TTK'nın 405. maddesi gereğince müvekkili şirkete verdiğini geri isteme hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfize konu yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olmadığı, kararın kesinleştiği, MÖHUK'un 54.maddesinde belirtilen tenfiz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Essen Asliye Mahkemesi'nin 22.08.2007 tarih 11 O 489/06 nolu kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Dairemizce tenfiz davaları nitelikleri itibariyle eda davası olarak değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, mahkemece maktu harca ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde yer alan üçüncü bendin hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 18,40 TL maktu harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile bakiye harcın davacıya iadesine, ” cümlesinin eklenmesine ve beşinci bentte yer alan “...

4. 760,10 TL vekalet ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “1.100,00 TL maktu vekalet” ibaresinin eklenmesine, hükmün 4.bendinde yer alan "598,90 TL'nın çıkartılarak yerine 59,60 TL yazılmasına", hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.