Maddi ve Manevi Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2015/5185 E.  ,  2015/12735 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/09/2014 tarih ve 2013/207-2014/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin çalışanı ...'un ...'da yapılacak fuarda sergilenecek materyallerin bulunduğu 3 parça bagaj ile birlikte 26.03.2012 tarihinde ...ndan davalıya ait uçağa bindiğini, ...'ya indiklerinde bagajlardan birinin olmadığının farkedildiğini, davalılara yapılan bildirim sonucunda bagajın ...'da kargo bölümünde bulunduğunun anlaşıldığı, fuara yetişmek amacıyla kaybolan bagaj içindeki materyaller ile diğer iki bagajdaki materyallerin renk uyumu sağlanamayacağından tüm materyelleri ...'da ozalitçide yeniden bastırmak zorunda kaldıklarını, bu baskı için 965,16 EURO fatura bedeli ödediklerini, kaybolan bagajın fuar başladıktan sonra teslim edildiğini, fuarda geç kurulum yapılması sebebiyle müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek şimdilik 965,16 EURO maddi tazminatın ödeme tarihindeki kur üzerinden faiziyle ve 1.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili; dava konusu olaya 1999 tarihli Montreal Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiğini, yolcu biletinin şirket yetkilisi tarafından alınması nedeniyle dava açma ehliyetinin ...'da olduğunu, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, Montreal Konvansiyonunda ve TTK da manevi tazminat talep edileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığını, davacının ihbarda bulunma mükellefiyetine uymadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili; müvekkili şirket ile diğer davalı ... arasında ... havalimanlarında yer hizmetleri verilmesine yönelik sözleşme imzalanmış olduğunu, müvekkilinin davaya konu bagajı aynı gün ...'ya gönderdiğini ancak ...'daki yer hizmetlerini sağlayan şirket tarafından geç teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirket yetkilisi tarafından yurt dışında yapılacak olan fuar çalışması için yurt dışına götürülen materyallerin bulunduğu bagajlardan birinin kaybolduğu, bunun üzerine davacının tüm fuar materyallerini renk uyumsuzluklarını gidermek için tek bir makinede yeniden bastırmak zorunda kaldığı, davacı şirket yetkilisinin başvurusu üzerine kaybolan bagajın daha sonra otelde teslim edildiği, davalıların bagajın geç teslim edilmesinden kaynaklanan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının talebinin 1.131 SDR sınırlı sorumluluk miktarının altında kaldığı, TBK'daki manevi tazminata ilişkin şartların oluşmadığı gerekçesiyle manevi tazminat talebinin reddine ve 965,16 EURO tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararı davalı .... vekiline 01.12.2014 günü tebliğ edilmiş ve hüküm yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 17.12.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. HUMK'nın 432/4'üncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01/06/1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtayca da bu konuda bir karar verilebileceğinden davalı .... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek, 965,16 EURO'nun davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili yönünde hüküm kurulmuşsa da; hüküm altına alınan alacağa, dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince faiz uygulanmak suretiyle fiili ödeme tarihindeki ... döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, faiz türü belirtilmeden ve davacının talebini karşılamayacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmişse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesine göre kararın, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının (1) nolu bendinde yer alan “faiz uygulanmasına” ibaresinin çıkartılarak, yerine “3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince faiz uygulanmak suretiyle fiili ödeme tarihindeki ... döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...'den temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'ya iadesine, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.