Kâr payı dağıtımı

11. Hukuk Dairesi         2010/12774 E.  ,  2012/18077 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.02.2010 tarih ve 2008/515-2010/78 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.11.2012 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalılardan Karaburun Otel Turz. ve Tic. A.Ş, ... ve ... vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı gerçek kişilerin davalı şirketin hissedarı olduklarını, şirketin taşınmazının yine şirket hissedarı olan davalı ... ve ...’ın kurdukları dava dışı limitet şirkete kiralandığını, yöneticilerle şirket ortakları arasında yakın akrabalığının olduğunu, yapılan sözleşmenin TTK’nun 332, 334, 349 ve BK’nun 18. maddesi ile MK’nun 2. maddesine aykırı bulunduğunu, davalı şirketin turizm işletmeciliği faaliyetini durdurduğunun denetim raporunda belirtildiğini, bu kararın genel kurulun yetkisinde olduğunu, müvekkillerinin kâr payının ödenmediğini ileri sürerek, kira sözleşmesinin batıl olduğundan iptaline ve 2007 yılına ait kâr payı olan 40.000 TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilleri gerçek kişilerin ibra edildiğini, davalı ...’ın vefat ettiğini, kira sözleşmesini yönetim kurulunun yaptığını, şirketi zarara sokma ve kâr payı dağıtmama gibi bir amacının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kâr payı dağıtma kararının genel kurula ait olduğu, davacıların genel kurulda gündeme bu yönde madde ekletmesi dahil bir taleplerinin olmadığı, genel kurul yetkisinde olan bir hususun mahkemece yerine getirilemeyeceği, kira sözleşmesinin 26.04.2004 tarihinden sonra yapıldığı, yönetim kurulunun değiştiği, işlem yapma yasağının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kâr payı dağıtılmasıyla ilgili olarak davalı ... şirket genel kurulunda alınmış bir karar olmamasına göre, davacılar vekilinin kâr payının tahsiline yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin kira sözleşmesinin iptaline yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacılar vekili, kâr payının tahsili dışında müvekkillerinin ortağı olduğu davalı ... şirketin yetkilileri davalı yöneticilerin, şirketin işlettiği oteli, araçları ile diğer değerlerini yakınlarının ortak bulunduğu En-Em Ltd. Şti’ne kiraya verdiklerini, kira sözleşmesinin TTK’nun 332, 334 ve 349. maddeleri uyarınca geçerli olmadığını ve ayrıca muvazaalı yapıldığını ileri sürerek, iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Bu istem, kira sözleşmesinin akdedildiği iddia edilen En-Em Ltd. Şti’nin hukukunu etkileyecek niteliktedir. İşbu davada anılan tüzel kişiliğin de taraf olması gerekmektedir. İleride tesis edilebilecek muhtemel bir kabul kararının infazı için de bu davalının taraf olması zorunludur.

Bu durum karşısında, mahkemece, kira sözleşmesinin iptali bakımından dava dışı En-Em Ltd. Şti. hakkında da dava açması için davacılar vekiline süre verilmesi, dava açıldığı takdirde, eldeki davayla birleştirilmesi, tüm kanıtların değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, davacılar vekilinin şimdilik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin kâr payına yönelik temyiz itirazlarının, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.