Marka hükümsüzlüğü | Markanın hükümsüzlüğü

11. Hukuk Dairesi         2011/5472 E.  ,  2012/15631 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2010/69-2010/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ticaret unvanının 1978 yılından beri tescilli olduğunu, 1990 yılında ticaret unvanında yer alan “Trakya Cam” ibaresinin tescili için TPE'ye yaptığı başvurunun sonuçlandırılamadığını, aynı ibarenin tescili için 2007 yılında yaptığı başvurunun ise davalı şirkete ait “Trakya Cam” ibareli marka gerekçe gösterilerek reddedildiğini, söz konusu ibare üzerindeki öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu ve davalının bu markayı kullanmasının iltibasa yol açtığını ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her ne kadar davacı şirket 1978 yılında kurulmuş ise de sektörde fiilen faaliyet göstermediğini, oysa müvekkili şirketin 40 yıla yakın bir süredir cam sektöründe “Trakya Cam” ismiyle faaliyet gösterdiğini, hükümsüzlük koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 1990 yılında TPE'ne yaptığı “Trakya Cam+Şekil” ibareli marka başvurusunun reddedildiği, davacının aynı ibarenin tescili için 2007 yılında yaptığı başvurunun da kabul edilmediği, başvuru konusu marka ile hükümsüzlüğü istenen markanın şekil unsurları gözetildiğinde benzer olmadıkları, ayrıca dava konusu markanın aynı zamanda davalının ticaret unvanı olduğu ve bu unvanın hükümsüzlüğünün istenilmediği, kaldı ki davacının marka başvurusunun reddi kararının iptali için açtığı davalarda söz konusu markaların benzemediğini ileri sürdüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf, hükümsüzlüğünü talep ettiği markada yer alan “Trakya Cam” ibaresi üzerindeki öncelik hakkının kendisine ait olduğunu ileri sürmüş, mahkemece ise davacının öncelik hakkına dayanak yaptığı 1990 tarihli başvuruya konu ibare ile hükümsüzlüğü istenen markanın şekil unsurları itibariyle benzer olmadıkları kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Davalıya ait hükümsüzlüğü istenilen marka “TRAKYA CAM VE PLASTİK DOĞRAMA SAN. VE TİC. A.Ş.+Şekil” ibaresinden oluşmaktadır. Davacı tarafın öncelik hakkının ispatı için ileri sürdüğü 1990 tarihli başvurusu ise “Trakya Cam Sanayii A.Ş.+Şekil” ibaresini içermektedir.

Bir markayı oluşturan unsur, o markanın başka markalardan ayırt edilebilmesini sağlayan kelime, harf, sayı vs.den oluşan şekil olup, marka birden ziyade unsuru ihtiva ediyorsa, asıl unsuru markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenim, tümüne hakim olan görünüş ve ayırıcılığını vurgulayan imajda aramak lazımdır. Somut olayda, her iki markada da asli unsuru “Trakya Cam” ibaresi teşkil etmekte olup bu ibarelerin yanında yer alan unsurlar tarafların faaliyet konularını gösteren unvanlarından oluşmuştur. Ayrıca anılan markalardaki şekil unsurunun varlığı da aralarındaki benzerliği ortadan kaldırmaya yeterli değildir. Bu itibarla, mahkemece, söz konusu markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında iltibasa neden olacak şekilde benzerlik bulunduğunun kabulü ile davalı markasının hükümsüzlüğü koşullarının tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.