Tazminat
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · 2011/6602 E. 2012/13528 K. ·
BozulduKesinlik belirsiz
★ Emsal
Kavramlar: tıkla → metinde renkle işaretle · ↗ kavram sayfası
yetki↗
Gerekçe
Bu karar için yapılandırılmış özet üretilmedi; kararın gerekçe bölümü aşağıda (anonimleştirilmiş resmî metin).
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, eser niteliğinde bulunan dava konusu bilgisayar programının gerçek hak sahibi olan firmanın fikri hakların ihlaline karşı davacıyı her türlü yetki ile yetkilendirdiğinin anlaşıldığı, mahkeme kanalıyla davalının işyerinde bulunan bilgisayarlar üzerinde yapılan tespitte, 2 adet bilgisayarda dava konusu bilgisayar programının kullanıma uygun olarak yüklü olduğu ve demo niteliğinde bulunmadığının tespit edildiği, bu kapsamda FSEK m.22 uyarınca çoğaltma hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 103.330,32 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Karar metni
Kararın tam (anonimleştirilmiş) metnini göster
11. Hukuk Dairesi 2011/6602 E. , 2012/13528 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2011 tarih ve 2009/54-2011/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının işyerinde mahkeme aracılığı ile yapılan tespitte, iki ayrı bilgisayarda müvekkilinin hak sahibi olduğu solidworks office premium 2008 programının lisanssız olarak kullanıldığının tespit edildiğini belirterek lisanssız yazılımlar sebebiyle FSEK m.68 kapsamında rayiç satış ve lisanslama bedelinin 3 katı tutarında tazminattan şimdilik 1.000,00 TL tutarındaki tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 118.050,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, bilgisayarlarda tespit edilen yazılım programının işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kullanılmadığını, kullanılan tüm programların lisanslı olduğunu, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, eser niteliğinde bulunan dava konusu bilgisayar programının gerçek hak sahibi olan firmanın fikri hakların ihlaline karşı davacıyı her türlü yetki ile yetkilendirdiğinin anlaşıldığı, mahkeme kanalıyla davalının işyerinde bulunan bilgisayarlar üzerinde yapılan tespitte, 2 adet bilgisayarda dava konusu bilgisayar programının kullanıma uygun olarak yüklü olduğu ve demo niteliğinde bulunmadığının tespit edildiği, bu kapsamda FSEK m.22 uyarınca çoğaltma hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 103.330,32 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.603,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/09/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
MUHALEFET ŞERHİ
Dava, eser sahibi tarafından FSEK'nun 68'nci maddesine dayalı olarak açılan tazminat
davası olup mahkemece, davacı eser sahibinin izni dışında davalının davacıya ait yazılım programını kullandığı gerekçesiyle belirlenen bedelin üç atına hükmedilmiştir.
FSEK'nun tecavüzün ref'i davalarında genel hüküm olarak öngördüğü 66'ncı maddenin son fıkrasında açıkça mahkemenin eser sahibinin manevi ve mali haklarını, tecavüzün şumulunu, kusurun olup olmadığını varsa ağırlığını ... taktir ederek halin icabına göre tecavüzün ref'i için lüzumlu göreceği tedbirlerin tatbikine karar vereceği belirtilmiştir. FSEK'da düzenlenen ref davası, sadece tecavüzün giderilmesini değil, aynı zamanda mali ve manevi hakları da kapsar. Bu nedenle de Yasa'nın 66 ve 68 nci maddelerine göre tecavüze uğrayan, emsal veya rayiç bedelin ''en çok üç kat'' fazlasını isteyebilirse de ödenecek bedel bu sınır içinde mahkemece tecavüzün şumulu ve kusurun derecesi gözetilerek tesbit olunur (Ünal Tekinalp, Fikri Mülkiyet Hukuku, 2012 Basım, sh.311-319).
Mahkemece, somut olayın özellikleri gözönüne alınarak bu yönde bir değerlendirme yapılması gerekirken davalının, üç kat fazlanın talep edilemeyeceği yönünde bilirkişi raporuna karşı yaptığı itirazlar da gözetilmeksizin üç kat fazlanın talep edilmesi nedeniyle hiç bir değerlendirme yapılmadan üç kat fazlaya hükmedilmesi doğru olmamıştır.
Kaldı ki davanın tazmiant davası olduğu gözetildiğinde özel Yasa'sında hüküm olmaması halinde dahi BK'nun 42-43'ncü maddeleri gereğince hakim tazminat miktarını belirleyeceğinden ortak kusur dikkate alınabilir.
Mahkemece, bu konuda değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle kararın bu yönden bozulması görüşünde olduğumuzdan Sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Kaynak: https://6102ttk.com/karar/1062752200 · sınıflandırıcı zincir-tam · görünüm damgası: yargitay11_temyiz