Cezai Şart

11. Hukuk Dairesi         2010/10358 E.  ,  2012/1671 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.01.2010 tarih ve 2008/56 - 2010/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait emtiayı Mersin’den Fransa’ya taşıma işi üstlendiğini, malın alıcısına geç ve hasarlı olarak teslim edildiğini, hasar bedelinin 2.460 EURO olduğunu, taşıma sözleşmesine göre zarar miktarı kadar cezai şartın öngörüldüğünü ileri sürerek, toplam 8.708,40 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 4.354,20 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davaya konu taşımanın CMR Konvansiyonu’na tabi bulunması nedeniyle uyuşmazlığa anılan Konvansiyon hükümlerinin uygulanmasının zorunlu bulunmasına, buna göre gecikme veya başka bir nedenle emtiada meydana gelecek zarar halinde kararlaştırılan cezai şartın anılan Konvansiyon’un 41. maddesi hükmünce geçersiz bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı şirket yargılamada vekille temsil edilmediği halde vekili olduğu zannı ile davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazının kabulü ile kararın 6 nolu bendinin karardan çıkarılmasına, kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.