Manevi Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2009/6509 E.  ,  2010/12492 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.02.2009 tarih ve 2008/210 - 2009/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı tarafından işletilen otobüste yolcu olarak bulunduğunu, meydana gelen ölümlü trafik kazasında otobüste bulunan müvekkilinin büyük şok ve psikolojik sarsıntı yaşadığını ileri sürerek, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kazada yaralanmadığını, müvekkiline ait otobüs sürücüsünün kazanı meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında taşıma ilişkisi bulunduğu ve meydana gelen kazadan davacının da manevi açıdan etkilendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.500,00 TL’nın davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, davalının otobüsü ile taşınan yolcunun manevi tazminat istemine ilişkindir. Bu dava, TTK'da mutlak ticari iş olarak düzenlenen taşıma işleminden kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla davacı tarafın ticari işlerde uygulanan temerrüt faizi talep etmesi mümkündür. Dava dilekçesindeki ‘ticari faiz’ ibaresinin ise, ticari işlerde uygulanan avans faizini kapsadığının kabulü gerekir. Bu durum karşısında, hükmedilen alacağın ticari işlerde uygulanan avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafındaki “…yasal faizi ...’’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...avans faizi...’ ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 73,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.