Alacak

11. Hukuk Dairesi         2013/10318 E.  ,  2013/14116 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.02.2013 tarih ve 2011/178-2013/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı firmanın KOSGEB mevzuatı açısından tedarikçi işletme olduğunu, Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığı'nca yapılan soruşturma raporu tespitleri çerçevesinde, teknik açıdan yetersiz bulunan bilgisayar yazılım destekleri ile ilgili ödemelerin davalıdan tahsil edilmesinin uygun olacağının bildirildiğini, müvekkili bünyesinde oluşturulan komisyonun yaptığı değerlendirme neticesinde, davalının aldığı desteğin teknik açıdan yetersiz olması, alınan desteğin amacına ulaşmaması ve davalı firmanın destek alma hakkının bulunmaması sebebi ile destek bedelinin iadesinin gerektiğini, ileri sürerek, 287.325,26 TL tutarındaki destek bedelinin ilgili kanunun belirlediği yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin destek almadığını ayrıca herhangi bir yazılım hataları konusunda aksaklığın tespit edilmemiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu işin yazılım firmasının verdiği hizmetin ayıplı çıkmasından kaynaklanan haksız alınan yazılım desteği tutarının istenmesine ilişkin olduğu, yazılım işinin ise 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 1. maddesinde tanımı yapılan eser olarak yorumlandığı ve 76. madde uyarınca dava konusunun ne olduğuna bakılmaksızın ayıplı olup olmadığının değerlendirilmesi işinin ihtisas mahkemesi olan fikri ve sınai haklar hukuk mahkemelerinin görevinde bulunduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile dosyanın talep halinde İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, davalı tedarikçi firma tarafından temin edilen bilgisayar yazılımının yetersizliği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı firmanın KOSGEB mevzuatı açısından tedarikçi işletme olduğunu, Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığınca yapılan soruşturma raporu tespitleri çerçevesinde, teknik açıdan yetersiz bulunan bilgisayar yazılım destekleri ile ilgili ödemelerin davalıdan tahsil edilmesinin uygun olacağının bildirildiğini ileri sürmüş, mahkemece yapılan yargılama sonunda açıklanan gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile dosyanın talep halinde İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 1. maddesinde kanunun amacı açıklanmış ve kanunun amacının, fikir ve sanat eserlerini meydana getiren eser sahipleri ile bu eserleri icra eden veya yorumlayan icracı sanatçıların, seslerin ilk tespitini yapan fonogram yapımcıları ile filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcıların ve radyo-televizyon kuruluşlarının ürünleri üzerindeki manevi ve mali haklarını belirlemek, korumak, bu ürünlerden yararlanma şartlarını düzenlemek, öngörülen esas ve usullere aykırı yararlanma halinde yaptırımları tespit etmek olduğuna değinilmiş aynı yasanın 1/A maddesinde ise kapsam başlığı altında, fikir ve sanat eserlerini meydana getiren eser sahipleri ile bu eserleri icra eden veya yorumlayan icracı sanatçıların, seslerin ilk tespitini yapan fonogram yapımcıları ile filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcıların ve radyo-televizyon kuruluşlarının ürünleri üzerindeki manevi ve mali haklarını, bu haklara ilişkin tasarruf esas ve usullerini, yargı yollarını ve yaptırımları ile Kültür Bakanlığı'nın görev, yetki ve sorumluluğu ele alınmıştır.

Bu hali ile gerek değinilen kanun maddeleri, gerekse kanunun genel yapı ve amacı itibari ile eser sahibi olmaktan kaynaklanan hakların korunması temel alınmış olup somut olayda ise davalıya ait eser sahipliği hakkına ilişkin bir çekişme olmadığı gibi bu hakkın ihlal edildiği de ileri sürülüp kanıtlanmış değildir. Davacı tarafça ileri sürülen husus, davalıya ait olan yazılım eserinin teknik açıdan yetersiz olduğu iddiasından ibarettir. Bu hali ile taraflar arasındaki çekişmenin Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan kaynaklanmadığı göz önüne alınmaksızın görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.