Haksız Rekabetin Tespiti ve Tazminat

11. Hukuk Dairesi         2009/14866 E.  ,  2011/7143 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2009 tarih ve 2006/482-2009/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 21.10.2005 gün ve 162123 sayılı beyanname ile ithal edilmek istenen “Doğanlar” markaları kapı kolları üzerinde “TSE” markasını kullandığını ileri sürerek, davalının müvekkilinin markasına yaptığı tecavüzün önlenmesine, davalıya ait ürünlerin toplatılmasına, kararın ilanına, 3.042,50 TL maddi ve 10.770,45 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 4.897 TL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu malların davalı tarafından dava dışı Doğanlar Ltd. Şti.’ nden satın alınarak ihraç edildiği ve bir kısmının ithalatçı firma tarafından davalıya iade edildiği, davalının eyleminin 556 Sayılı KHK’nin 61 ve 66. maddelerinde sayılan tecavüz fiilini oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.897 TL maddi ve 4.897 TL manevi tazminatın amme alacaklarına uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece hüküm altına alınan tutarlara uygulanacak olan faiz başlangıç tarihinin belirtilmemesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın H.U.M.K.’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, kararın hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan “4.897 TL maddi ve 4.897 TL manevi tazminatın” ibarelerinden sonra gelmek üzere “dava tarihinden itibaren” ibarelerinin eklenmesine, kararın işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.