Usuli işlem

11. Hukuk Dairesi         2011/1498 E.  ,  2011/4061 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2008 gün ve 2008/70 - 2008/308 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.11.2010 gün ve 2009/761 - 2010/11509 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, yüksek faiz verileceği ve istenildiğinde paranın geri çekilebileceği garantisi verilerek ve ikna edilerek müvekkilinden 26.12.2000 tarihinde 41.000 DM tahsil edilip, “Yimpaş İhtiyaç Maddeleri Paz. ve Ticaret A.Ş. Hisse Senedi Talep Formu” ibareli makbuz verildiğini, davalılardan bu şirkete ve Dursun'a gönderilen ihtara rağmen paranın iade edilmediğini,davalı şirketin ise davacının her iki davalı şirketin de ortağı olduğunu savunarak ve TTK'nun 329 ve 405. maddelerini sebep göstererek parayı ödemediğini, Yimpaş Holding A.Ş.'nin anılan belgede geçmediğini,bu şirkete de ortak edilmesinin geçerli olmadığını,bu şirketin de para toplamanın bir parçası olarak sorumlu olduğunu,davalıların para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, SPK’na aykırı olduğunu, geçerli bir hisse devri yapılmadığını, davalıların nedensiz zenginleştiğini, ortak olmayan ve hisse senedi verilmeyen müvekkiline karşı TTK’nun 329.

ve 405. maddelerine dayanılamayacağını, müvekkillerinin dolandırıldığını, davalılardan Dursun’un TTK’nun 67. maddesine ve SPK’na muhalefet suçlarından ceza aldığını, Yimpaş Holding A.Ş.’nin anasözleşmesinin 4/a bendinde faiz ve temettü garantisi verildiğini, imza atan kişinin kim olduğunun ve yetkisinin belli olmadığını, şirket defterlerindeki kayıtların gerçeği yansıtmadığının belirlendiğini, bu defterde yazılı ortaklık ilişkisinin geçerli olmadığını, davalı ...’un davalı şirketleri paravan olarak kullandığını, TTK'nun 336. maddesi uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu sözleşme ile hisse satımı yapılamayacağının tespitini, mevzuata aykırı olan sözleşmenin hükümsüzlüğünü, tahsil edilen 41.000 DM (20.962.96 TL'nın)'ın en yüksek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 09.11.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı taraf yararına bozulmuştur. Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.